Enkele foto’s met tekst, maar nog niet van trekpleisters, dat is voor de volgende!

Het leven kabbelt hier rustig voort aan de SuDa (Suzhou University) en alle administratieve zijtakken – van de rivier waarmee ik het leven net vergeleken heb door het werkwoord ‘kabbelen’ te gebruiken – vloeien stilletjes aan samen tot een grote stroom: gisteren hebben we ons paspoort voor een week afgegeven aan de politie, zodat we een verblijfsvergunning kunnen krijgen. Dat maakt wel dat we nu momenteel een beetje naakt rondlopen hier. Zonder enige internationaal erkende identificatie kunnen we hoogstwaarschijnlijk niet eens een plaatsje op de trein boeken… Bovendien zijn er onverwachte administratieve kosten uit het  niets gekomen. Joke en ik moesten beiden 60 yuan (dat is zo’n 7 euro, maar toch) betalen om gewoon papieren af te geven aan de medische dienst, die in ruil een twintigtal stempels zet op je dossier. Wij waren gelukkig nog goedkoop af, want bijzonder veel buitenlandse studenten moesten al hun medische tests opnieuw doen en waren misschien wel zo’n 900 yuan kwijt. En gisteren was het voor de registratie dus nog eens 400 yuan, maar daar hadden we gelukkig al een week waarschuwing voor gekregen, dus konden we wat sparen.

Dat was het korte nieuwsbulletin en nu volgen nog enkele willekeurige wist-je-datjes over mijn leven hier.

1. Alle Chinezen die hun universiteitsopleiding beginnen, krijgen eerst een militaire training.

Wij kwamen hier de eerste dagen aan en dachten dat we misschien niet op een universiteit zaten, maar op een militaire school. Bleek toch wel niet dat alle Chinezen dus eerst een militaire drill (junxun 军训)moeten ondergaan, zodat mocht het vaderland ooit aangevallen worden, dan weten ze toch een beetje wat ze moeten doen om zich te verdedigen. En dat pseudo-imaginaire toekomstige leger krijgt er elk jaar dus 6 miljoen nieuwe aspiranten bij, die dan enkele formaties hebben geleerd en hun uniform hopelijk nog thuis netjes in de kast hebben liggen. Het mooiste zijn de filmpjes, waarvan ik er meer had moeten maken, maar die ik zo moeilijk opgeladen krijg hier. Daarom zijn hier wat ‘sfeerfoto’s’, vooral van de laatste dagen dat ze hun maand deden:

2. Elk kot hier heeft een ‘dorm-lady’

Bij elk kotgebouw hoort er, naast de vele onnozele regeltjes, een ‘dorm-lady’, die we steevast Ayi (阿姨 ‘tantetje’) moeten noemen. Je kan het personage misschien wel vergelijken met de ‘tante Nonneke’ van vroeger, die veel families steevast hadden. Of misschien niet veel families en enkel de mijne. Maar soit, mijn Ayi is echt véééééééééééééééééééééééééééééééél vriendelijker dan die van Joke. Op de eerste dag zei ze al dat ze het fantastisch vond dat ik al zo goed Chinees kon spreken en diezelfde avond gaf ze mij thee. Een halve week later bleek Ayi volledig doordrongen te zijn van de geest van Guanyin, de bodhisattva van medelijden die als het mannelijke personage Avalokitesvara vertrok in India en als tweeslachtige/vrouw aankwam in Guanyin. Wat er onderweg gebeurd is en welke onderdelen werden afgeknipt, daar hebben we het raden naar ;-p. Maar dus, Ayi is doordrongen van Guanyin, draagt er amuletten van, droomt er ‘s nachts over en verklaart trots dat ze “alles kan zien tussen hemel en aarde”. Bovendien kan ze maar liefst 25 verschillende godsdiensten opsommen in het Chinees en weet ze dat die fundamenteel allemaal gelijk zijn. Op een dag gaf ze mij twee boekjes over Guanyin, die mijn leven gelukkiger zouden maken. Ze staan (weliswaar onaangeroerd) op de bovenste plank van mijn bureau, op de ereplaats dus. Daarnaast geeft ze mij ook soms nog een snoepje hier en daar en praat ze vaak met mij. Maar ik heb echt wel respect voor  haar, want ze zit in haar kantoortje van ‘s morgens vroeg (ik schat zo’n 6 uur) tot 23 uur ‘s avonds. Hier enkele foto’s van Ayi:

 

3. Het eten hier is geweldig en we hebben al veel vrienden gemaakt. Hier een kiekje van het restaurant waar we een van de laatste dagen gegeten hebben. En het was lekker! Salaat en de kost!

 

4 thoughts on “Enkele foto’s met tekst, maar nog niet van trekpleisters, dat is voor de volgende!

  1. Als ik je een foto van mij opstuur, kun je die dan aan Ayi laten zien? Ik ben vreselijk benieuwd naar mijn toekomst!😉
    Bedankt ondertussen voor al deze wetenswaardigheden. Het is leuk om zoveel nieuws te krijgen.

  2. Ik kan het altijd proberen. Alleen weet ik niet zeker of haar gave ook bij westerlingen werkt, want die zien er voor de meeste Chinezen allemaal hetzelfde uit. Inderdaad, ondanks de verschillende haarkleuren en andere karakteristieken…

  3. Leuk om nog iets van jouw te horen, Thomas. Ik zie dat je beetje bij beetje het Chinese leven leert kennen zoals ze dat niet op de unief leren. Groeten aan Joke en ik kijk met belangstelling uit naar jullie belevenissen. Ik wens jullie nog veel plezier en succes.
    JP

    • Hey Jean Paul, leuk om ook nog iets van jou te horen! Hoe is het daar? Ik heb gehoord dat jij soms les geeft in Chengdu? Misschien dat je daar dan de leraar van Dorien zal zijn, want die studeert daar! Jij ook nog veel succes en misschien treffen we elkaar hier wel!😀

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s