Kuieren in de Talmende Tuin, Tergende Karaoke en Kung Fu of Taekwondo? (deel I)

Lees later ook het ultraspannende vervolg in deel II en deel III!

Zo, beste lezers, deze keer zal ik een iets meer toeristische invalshoek gebruiken. En omdat jullie zo lang hebben moeten wachten – de vorige update dateert al van 20 september! – krijgen jullie er drie voor de prijs van één! Ik zal de updates echter wel verdelen over twee delen, omdat ik dan meer foto’s op esthetisch verantwoorde wijze ertussen kan plakken.

Mooi zicht op de Liu Yuan

Op zaterdag 15 september zijn we vertrokken naar Joke en mijn eerste ‘tuinervaring’ hier in Suzhou – samen met onze vrienden Mark uit Canada, Miguel uit Mexico en Katrin uit Zwitserland. Wat Joke ervan vond, kan je hier lezen. Terwijl mijn landgenoten in België nog lagen te slapen in hun bed, stonden bij al klaar met onze studentenkaarten om korting te krijgen (Hoera! We moesten maar de helft betalen! 2 euro in plaats van 4 euro!) bij de ingang van de Liu Yuan 留园. Mijn Lonely Planet vertaalt dat als Lingering Garden, een tuin om in te vertoeven. Ik heb ook een andere reisgids die het als Talmende Tuin vertaalt, maar ik vind dat niet zo passend, omdat talmen meer het gevoel van treuzelen in zich meedraagt en een beetje een pejoratieve betekenis heeft.

Omdat ik jullie de moeite wil besparen om op deze link naar wikipedia te klikken (wedden dat je het toch doet?), zal ik kort eventjes de geschiedenis van deze tuin uiteenzetten. De Talmende Tuin werd aangelegd door Xu Taishi 徐泰时, een mandarijn uit de 16de eeuw. Oorspronkelijk werd hij de Oostelijke Tuin genoemd, omdat hij recht tegenover een andere tuin lag die, nu ja, passend de naam Westelijke Tuin droeg. De Talmende / Oostelijke Tuin was bedoeld om te mediteren en het herstellingsproces van zieken te bevorderen. In de tweede helft van de 19de eeuw werd de tuin openbaar gesteld. Tijdens de Taiping-opstand van 1900 werd hij verwoest, maar nadien werd hij terug opgebouwd.

Wat nu nog voor ons overbleef, was een complex netwerk van gangetjes en tuintjes die de gegeven ruimte – zo’n 3 hectare – optimaal benutten. We deden er dan ook enkele uren over om rond te wandelen en de uitgang terug te bereiken. Ook konden we een voorstelling van de lokale variant van Peking Opera (Suzhou Opera?) meepikken. Helaas was dat niet zo denderend en denk ik dat ik de volgende keer nogal weifelachtig zal staan ten opzicht van een uitnodiging voor de ‘Suzhou Opera’. Onderaan kan je de mooie fotogalerij bewonderen. Wie goed kijkt, zal nog enkele leuke opschriften zien staan die het natuurbehoud moeten promoten. Het is de moeite, dus zeker kijken.

Op de heen- en terugweg zagen we trouwens een zeer lange protestmars van Chinezen die vinden dat de Diaoyu-eilanden / Senkaku-eilanden van China zijn en in géén geval eigendom zijn van Japan. Pas op zulke momenten van geconcentreerde aanwezigheid valt het echt wel op met hoeveel de Chinezen kunnen zijn. Hopelijk houdt België geen geheime eilanden in deze contreien achter, want ik sta nu niet te springen voor een mars tegen België. Meer nog, ik zit zittend te typen en sta dus zelfs niet recht op dit moment.

Genoeg gezeverd, deel twee en deel drie wachten op jullie! Tijd voor sfeerfoto’s!

This slideshow requires JavaScript.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s