De Belgische delegatie

Amper vier dagen na het vorige avontuur in Hainan verwachtte ik hoog bezoek: een delegatie uit België, bestaande uit ons mama en Yort! Ik had een hele planning uitgestippeld in die vier dagen dat ik terug was in Suzhou (daarnaast heb ik ook mijn Augiasstal uitgemest, keeping up appearances :p ).

Het was dus op een koude zaterdagochtend dat ik de bus nam naar Pudong, de internationale luchthaven van Shanghai. Jawel, je leest het goed, er is een buslijn rechtstreeks naar Pudong! Na een busrit zo’n tweeënhalf uur kwam ik aan en schoot lichte paniek me te binnen, want het vliegtuig was al tien minuten geland. Niet getreurd, ik kon nog steeds netjes een kwartier op mijn gasten wachten. Uit de gate kwam Yort als eerste over de “eindmeet” heen, waardoor ik verwonderd was – waar was mijn mama? – en ook tegelijkertijd ontzettend blij. Mama had een lichte vertraging van zo’n halve minuut, maar kwam gelukkig ook goed bij mij terecht. Het weerzien was waarlijk geweldig!

We namen de bus terug en dan nog een andere bus en dan Yort inchecken in mijn hotelkotkamer en dan mama inchecken in My Hotel (de naam van haar hotel) en vervolgens toerist spelen. Ik had besloten om ze als eerste Shantangjie te laten zien. Trouwe lezers weten ondertussen al dat dit een pittoresk straatje is dat het oude Suzhou zou moeten weerspiegelen. Door de Starbucks bij de ingang valt er wel wat aan die ouderdom te twijfelen, maar ze vonden het in ieder geval prachtig (en ik ook). Na deze mooie attractie konden we met z’n drieën genieten van het beste restaurant dat ik hier in de buurt ken – Yangyang 洋洋. Voor wie zich ooit in Suzhou bevindt, het is te herkennen aan het grote bord “Recommend by Lonely Planet“, tevens mijn favoriete reisgids.

De Slang van Shantangjie

De Slang van Shantangjie

De volgende ochtend had ik een pittige wandeling voorzien naar de mooiste plekjes in Suzhou. We vertrokken vanuit My Hotel naar de hoofdcampus van mijn universiteit (= de straat oversteken), gevolgd door Pingjianglu (een levendig straatje naast een riviertje) en daarna twee tuinen: de Lion Grove Garden (shizi lin 狮子林 ‘Bos van Leeuwen’) en de Humble Administrator’s Garden (zhuozheng yuan 拙政园 ‘Tuin van de Nederige Bestuurder’). De Shizi lin was veruit de mooiste, met talrijke rotsformaties die leeuwen moesten voorstellen (en daar soms, met een beetje fantasie, inderdaad nog wel op leken). Blijkbaar maken ze die rotsen door die in het Taihu-meer 太湖 (voor sinologen: dit is een pleonasme à la Yuyuan-garden 豫园) te leggen. De Humble Administrator was anderzijds compleet verschillend: dit is de grootste onder de tuinen in Suzhou en is eigenlijk een park op zichzelf met zigzaggende weggetjes over een vijver. Het heeft ook wel iets. Daarna ontdekte ik dat het gratis Suzhou Museum naast de Zhuozheng yuan ligt en dus gingen we daar ook even een kijkje nemen. De architectuur van het gebouw vond ik interessanter dan de collecties, maar ik wil er nog wel eens terugkeren om alles onder de loep te nemen. Het avondeten dat ik gepland had was samen met Joke hotpot (huoguo 火锅) te gaan eten in onze favoriete hotpotplaats. Het was lekker!

Zhuozhengyuan

Zhuozhengyuan

De dag erna zijn we naar Oushang (Auchan) gegaan om daar donuts te eten bij Dunkin’ Donuts en daarna naar de boekenwinkel van Guangqianjie zijn geweest. De Belgische delegatie leek er haar ding niet te vinden en dus hebben er maar ene gepakt in de Starbucks als troost. De avond stond niet in het teken van België, maar van Japan: mijn klasgenoot en vriend Youmi had die avond het door ons geplande afscheidsetentje in Yangyang (het restaurant van de eerste dag). Nu ik dit schrijf, is het nieuwe semester al begonnen, en ik mis hem wel een beetje soms in de klas…

Youmi en ik

Youmi en ik

De volgende dag was het alweer de laatste dag in Suzhou. Om dat te vieren (?) hebben we de Master of Nets Garden (wang shi yuan 网师园) bezocht, die eigenlijk echt superdicht bij mijn universiteit ligt. Ik denk dat dit de kleinste tuin is in Suzhou en dat zorgde dus ook wel voor een mooi contrast met de andere twee. De tuinen die we bezocht hebben zijn alledrie typisch maar toch ook compleet anders. Erna was het tijd om naar Shanghai te vertrekken, waar we aankwamen in een echt luxehotel voor een normale prijs. We hebben die avond superlekkere pizza gegeten.

Nog een dag later hebben we het gratis Shanghai Museum bezocht. Ik denk dat de delegatie het meest onder de indruk was van de etnische maskers. Daarna staken we de drukke straat over onder naar de Planning Hall, wat ze ook wel tof vonden. ‘s Middags lunchten we zowaar in een nogal verborgen Fritkot!! In de namiddag op de vroegere hippodroom die nu People’s Square heet, zijn we gewandeld naar de Bund. Na die escapade zijn we de naar de nieuwere overkant gegaan via de veel-te-duur-voor-wat-het-isse Bund Sightseeing Tunnel en zijn we gaan eten in een restaurant dat in mijn Lonely Planet stond.

Fritkot!!

Fritkot!!

De laatste dag van januari was het tijd voor wat moderne kunst in het MOCA (Museum of Contemporary Art) van Shanghai. Ik ben vergeten welke twee artiesten er hun werk tentoon stelden, maar ik vond het wel interessant om eens Chinese moderne kunst te zien. En in tegenstelling met de moderne kunst, was het in de namiddag tijd voor de Yuyuan-garden 豫园 (cf. supra). Deze tuin had ik al eens bezocht in september, maar ook nu was hij nog steeds even indrukwekkend, vooral met de nieuwjaarsversieringen. Onderweg naar de Yuyuan hebben we ook nog de Confuciustempel bezocht, waar we een soort theeceremonie hebben gedaan (zonder aankoopverplichting). Eigenlijk hebben we die dag een wandeling die ik had uitgestippeld voor augustus omgekeerd afgewandeld.

Portret of Mao

Portret of Mao

Onze laatste volledige dag hebben we gespendeerd aan eerst zoeken (zonder resultaat) naar het wereldexpogebouw van China. Ik weet eigenlijk echt niet welke halte dat je daarvoor moet afstappen… Daarna nog een tempel waar we een Amerikaanse toeriste al het offergeld bijeen hebben zien rapen en in haar handtas zien stoppen. Van heiligschennis gesproken! En we hebben die dag twee keer goed op Xintiandi gegeten: één keer Chinees en één keer nog eens de pizzeria van de eerste dag.

Skyline van Shanghai

Skyline van Shanghai

De dag erna kwam het trieste moment eraan. Na de prelude waarin we uitcheckten in (of eerder uit) het hotel, bevonden we ons in onze metrohalte. We namen de metro naar People’s Square waar we moesten overstappen op lijn 2, die de twee luchthavens verbindt. Twee luchthavens? Ja, want Yort en mama gingen naar Pudong en ik ging naar Hongqiao. Het was bijna zo’n moment van op tv, waarin de metro’s aan weerszijden beide juist aankomen en er nog slechts tijd is voor een dikke knuffel en een “ik ga u missen”, waarna de twee partijen zich elk begeven naar hun metro en het afscheid gedaan is. Ik had eigenlijk meer moeite met deze keer vaarwel dan in het begin – paradoxaal, want het is nog maar een half  jaar… Wellicht is dat het besef van wat er nog te wachten staat eindelijk in China aangekomen. Misschien gaat het lichaam wel met het vliegtuig en reist de ziel te paard, zoals voorgesteld in Het Stenen Bruidsbed van Harry Mulisch (lees het niet; en ook: het gefluister is groen!).

Ach ja, ik had een dik uur om te rouwen, want al gauw zou ik Joke verwelkomen in Hongqiao om samen naar Lai Man te gaan in Hong Kong! Maar meer daarover in een volgende post.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s