Leven als … in Suzhou

In de vorige post kon je lezen hoe we een tweede (en eigenlijk ook derde) berg beklommen, maar vóór het zover was, deden we nog enorm spannende dingen met onze tijd in Suzhou. Een thematisch overzichtje van wat er na Huangshan gebeurde:

3 mei 2013: Bezoek aan Ouyuan 偶园 en Dongwuyuan 动物园

Op een zonnige namiddag ergens in het semester besloten Joke, Katrin en ik een bezoekje te brengen aan Ouyuan, ofte “Couple’s Garden”, één van de kleinste tuinen van Suzhou, maar daarom niet minder mooi. En blijkbaar is dit de tuin die het dichtst bij onze universiteit ligt, we moesten enkel naar de hoofdcampus wandelen, de poort uitgaan en de straat oversteken en we waren er al in de buurt. Ernaast gelegen is de Dongwuyuan, in het Nederlands zoveel als “dierentuin”, maar hier toch te begrijpen als een heuse tuin van Suzhou, want ze hebben echt hun best gedaan om de flora te verfraaien. De dieren waren niet in heel erg kleine kooien opgesloten, dus dat viel gelukkig nog mee.

De poort naar Ouyuan

De poort naar Ouyuan

Verjaardagen: Gabriel (10 mei), Shengli (13 mei), Joke (27 mei) en Daniel (18 juni)

Gabriels verjaardag vierden we door eerst goed te eten bij een soort steengrill, daarna karaoke en vervolgens nachtje door in een bar. De volgende ochtend bevonden we ons om zes uur ‘s ochtends aan Jinjihu (Meer van de gouden kip) met als doel de zonsopgang te zien. Dat mislukte, want er was veel mist. Toch een toffe ervaring, want wie overbleef, mocht zichzelf een heuse survivor noemen!

Shengli’s verjaardag brachten we door op Times’ Square, een gebied in Suzhou waarvan Joke noch ik het bestaan van afwisten, maar waarvan ik wilde dat ik het al veel langer kende. Omdat zijn verjaardag op een maandag viel (en omdat we met Gabriels verjaardag al stevig waren uitgegaan), was het een rustige, gezellige avond, die eindigde met een groepje zotten dat terug stapte naar huis. Joke en ik namen een taxi ^^.

The Survivors

The Survivors

Jokes verjaardag kenmerkte zich door een karaoke-avond en een eetavond (net zoals die van mij eigenlijk, hihi). Ik was vooral trots op mijn cadeautje. Ik had namelijk een T-shirt van Suzhou gekocht en daar allerlei mensen (klasgenoten, leerkrachten, vrienden…) van verschillende nationaliteiten ‘Gelukkige verjaardag’ op laten schrijven, met meestal wel succes. Enkele klasgenoten bleken nogal hardleers, maar dat wisten we al uit de lessen zelf. En ook had een leerkracht het bijna verklapt, net zoals toen Joke een Sinterklaascadeautje voor mij had gemaakt.

Ten slotte nog de verjaardag van Daniel (Du Xiaodong 杜晓冬), een Chinese vriend die we kennen van taekwondo en ons trakteerde op avondeten en karaoke! Er kwamen, jammer genoeg voor zijn portemonnee, meer mensen dan hij had uitgenodigd, blijkbaar een gewoonte van de Chinezen… Team buitenland had hem Belgische chocolade cadeau gedaan. Arme Joke, die had voorgeschoten, is echter enkel nog maar door mij terugbetaald. Leuk weetje, Chinezen weten helemaal niet dat een taart dient om op te eten. Integendeel, ze gebruiken het als make-up voor de jarige, die de schoonheidsbehandeling braafjes ondergaat.

Cadeautjes voor Joke

Cadeautjes voor Joke

Slagroomman

Slagroomman

Schol!

Schol!

18 juni: bezoek aan Beisita 北寺塔 en aan het zijdemuseum

Beisita, de Noordelijke tempel pagode, is naar verluidt de hoogste pagode ten zuiden van de Yangtze rivier, zo’n 73 m hoog en telt 9 verdiepen, waardoor je een enorm goed overzicht hebt over Suzhou. En dat was net wat we nodig hadden, op het einde van het jaar: een overzicht over de stad waar we bijna een jaar hadden geleefd en die ons ‘Chinese thuis’ geworden was. Joke en ik konden er naar hartelust herinneringen van het hele jaar ophalen en werden lichtjes triest over het nakende einde.

Ernaast gelegen is het zijdemuseum, dat een overzicht biedt van de zijdegeschiedenis, iets waar Suzhou erg bekend om is. We hebben levende zijderupsen gezien, en ik kan je nu vertellen dat die a) lelijk zijn en b) enorm stinken. Ook waren er lotusvoetjesschoenen. Een leuk museumpje om eens te doen.

Beisita + boeddha

Beisita + boeddha

Taekwondo

Ik heb er al lang niets meer over verteld, maar ook dit semester ben ik taekwondo blijven doen en ik kan nu met trots zeggen dat ik een GROENE GORDEL heb!! Het belangrijkste dat ik heb overgehouden aan Taekwondo zijn mijn Chinese vrienden. Als buitenlander kom je in het begin van het jaar eigenlijk automatisch terecht in de klik van buitenlanders, maar er zijn manieren – zoals lid worden van een club waar vooral Chinezen lid van zijn -, waardoor je wel Chinese vriendjes kan vinden en je Chinees dus kan verbeteren. Maar verbetering van Chinees is niet meer het hoofddoel, wel met hen praten en communiceren, omdat ze echt wel interessant zijn.

Natuurlijk krijg je als buitenlander vaak kansen die Chinezen zelf niet echt krijgen. Zo heb ik Wu Jingyu, de Olympisch kampioene taekwondo, mogen ontmoeten. Die ontmoeting verliep in het kader van een documentaire die één van mijn vrienden aan het maken was over taekwondo, en zou moeten uitkomen in augustus. Ikzelf ben ook verschillende keren geïnterviewd, dus ik ben wel benieuwd naar het resultaat.

Ook heb ik mogen meespelen in een tv-drama, de naam ontschiet me nu even, maar de groepsfoto kan ik wel laten zien:

Taekwondo

Taekwondo

Zo, dat was het voor deze keer. Dus nu vraag ik jullie, heb ik geleefd als koning in Suzhou? Of als iets anders? Hoe ik ook leefde daar, het was goed!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s